ರೈತರ ಬೆವರಿನ ಹಣವನ್ನು ಹೀರುತ್ತಿರುವ ಮಧ್ಯವರ್ತಿ ದಲ್ಲಾಳಿಗಳು: ಕೃಷಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಕರಾಳ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರಗಳು
ಬೆವರುವವನು ರೈತ, ಮೆರೆಯುವವನು ದಲ್ಲಾಳಿ!
ರೈತ ಮಿತ್ರ' ಡಿಜಿಟಲ್ ಕೃಷಿ ವೇದಿಕೆಗೆ ಸ್ವಾಗತ. ಭಾರತದ ಕೃಷಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಟು ಸತ್ಯವಿದೆ; "ಬೆಳೆಯುವವನಿಗೆ ಬೆಲೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟುವವನಿಗೆ ಬೆಳೆಯುವ ಕಷ್ಟ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ." ರೈತರು 4 ತಿಂಗಳು ಬಿಸಿಲು, ಮಳೆ, ಚಳಿ ಎನ್ನದೆ ರಕ್ತ-ಬೆವರು ಸುರಿಸಿ ಬೆಳೆದ ಬೆಳೆಯನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ತಂದಾಗ, ಕೇವಲ 4 ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಅದರ ಬೆಲೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವವರು ಈ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳು ಅಥವಾ ದಲ್ಲಾಳಿಗಳು.
ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಬೆಳೆದ ರೈತನಿಗಿಂತ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕೇವಲ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡುವ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳು ಇಂದು ಕೋಟ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗ್ರಾಹಕರು 100 ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ತರಕಾರಿಯಲ್ಲಿ, ರೈತನ ಕೈ ಸೇರುವುದು ಕೇವಲ 30 ರೂಪಾಯಿ ಮಾತ್ರ. ಉಳಿದ 70 ರೂಪಾಯಿಗಳು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಈ ದಲ್ಲಾಳಿಗಳ ಜೇಬು ಸೇರುತ್ತಿದೆ. ಈ ಕರಾಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹೇಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ? ರೈತರನ್ನು ಹೇಗೆ ಹಗಲು ದರೋಡೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ? ಮತ್ತು ಇದರಿಂದ ಹೊರಬರಲು ದಾರಿಗಳೇನು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಸವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡೋಣ.
Dk ಶಿವಕುಮಾರ ಅವರ ನೆಚ್ಚಿನ ಯೋಜನೆಯಾದ ಬಿಡದಿ ಟೌನ್ ಶಿಪ್ ಹಾಗೂ ಅಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ರೈತರ ಅನ್ಯಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಲಿಂಕ್ ಮೇಲೆ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ ನೋಡಿ 👇
ಯಾರು ಈ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಜಾಲ ಹೇಗಿದೆ?
ರೈತರಿಗೂ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹಕರಿಗೂ ನೇರವಾದ ಸಂಪರ್ಕ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೇ ಈ ದಲ್ಲಾಳಿಗಳ ಬಂಡವಾಳ. ಹಳ್ಳಿಯ ರೈತನ ಹೊಲದಿಂದ ಗ್ರಾಹಕನ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ಒಂದು ಬೆಳೆ ತಲುಪಲು ಕನಿಷ್ಠ 4 ರಿಂದ 5 ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳ ಕೈ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಸ್ಥಳೀಯ ಖರೀದಿದಾರ (ಹಳ್ಳಿಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ):
ಇವರು ರೈತರ ಹೊಲಕ್ಕೇ ಬಂದು, ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ ಇಡೀ ಹೊಲದ ಬೆಳೆಯನ್ನು ಗುಡ್ಡೆ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಖರೀದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಕಮಿಷನ್ ಏಜೆಂಟ್:
ರೈತರು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ತರುವ ಬೆಳೆಯನ್ನು ಹರಾಜು ಹಾಕಿಸುವ ಮತ್ತು ಖರೀದಿದಾರರನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿ.
ಸಗಟು ವ್ಯಾಪಾರಿ:
ಏಜೆಂಟ್ಗಳ ಮೂಲಕ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯನ್ನು ಖರೀದಿಸಿ, ದಾಸ್ತಾನು ಮಾಡುವ ದೊಡ್ಡ ಕುಳಗಳು.
ಚಿಲ್ಲರೆ ವ್ಯಾಪಾರಿ:
ಸಗಟು ವ್ಯಾಪಾರಿಯಿಂದ ಖರೀದಿಸಿ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಮಾರುವವರು.
ಈ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಂತದಲ್ಲೂ ರೈತ ತಾನು ಬೆಳೆದ ಬೆಳೆಗೆ ಕಮಿಷನ್ ತೆರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ.
ಕೃಷಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ರೈತರ ಶೋಷಣೆ ನಡೆಯುವುದು ಹೇಗೆ?
ನಮ್ಮ ಊರಿನ ಎಪಿಎಂಸಿ (ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸಮಿತಿ) ಯಾರ್ಡ್ಗಳಲ್ಲಿ ರೈತರಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಭ್ರಮೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಸುಲಿಗೆಯ ವಿಧಾನಗಳು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತಿವೆ:
ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ ತೂಕ ಮತ್ತು ಕಡಿತದ ನಾಟಕ:
ರೈತ 100 ಕೆಜಿ ತೂಕದ ಚೀಲವನ್ನು ತಂದರೆ, ಅಲ್ಲಿನ ದಲ್ಲಾಳಿಗಳು ತೇವಾಂಶವಿದೆ, ಕಸ ಇದೆ, ಚೀಲದ ತೂಕ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಪ್ರತಿ ಕ್ವಿಂಟಾಲ್ಗೆ 3 ರಿಂದ 5 ಕೆಜಿಯಷ್ಟು ಕಡಿತ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ನೂರಾರು ಕ್ವಿಂಟಾಲ್ ತರುವ ರೈತನಿಗೆ ಈ ಸಣ್ಣ ಕಡಿತವೂ ಸಾವಿರಾರು ರೂಪಾಯಿಗಳ ನಷ್ಟವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ತೂಕದ ಯಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲೇ ಸೆಟ್ಟಿಂಗ್ ಮಾಡಿ, ರೈತನ ಕಣ್ಣೆದುರಲ್ಲೇ ಹಗಲು ದರೋಡೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಗುಪ್ತ ಹರಾಜು ಮತ್ತು ಟವೆಲ್ ಒಳಗಿನ ಚೌಕಾಸಿ:
ಬಹಳಷ್ಟು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಹರಾಜು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿಲ್ಲ. ಕಮಿಷನ್ ಏಜೆಂಟ್ ಮತ್ತು ಖರೀದಿದಾರರು ಟವೆಲ್ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೈ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಬೆಲೆ ನಿಗದಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ತಾನು ಬೆಳೆದ ಬೆಳೆಯ ಬೆಲೆ ಎಷ್ಟು ಎಂದು ಕೇಳುವ ಹಕ್ಕೂ ರೈತನಿಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ಒಳ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯೇ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಸಾಲದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಸಿ ಕಟ್ಟಿಹಾಕುವುದು:
ಇದು ದಲ್ಲಾಳಿಗಳು ಬಳಸುವ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಅಸ್ತ್ರ. ಮುಂಗಾರು ಬಿತ್ತನೆಗೆ ರೈತನಿಗೆ ಹಣದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದ್ದಾಗ, ಈ ದಲ್ಲಾಳಿಗಳು ಯಾವುದೇ ದಾಖಲೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಸಾಲವನ್ನು ಮುಂಗಡವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಕರಾರು ಇರುತ್ತದೆ; "ಬೆಳೆಯನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ನನ್ನ ಅಂಗಡಿಗೇ ತಂದು ಹಾಕಬೇಕು." ಸಾಲದ ಹಂಗಿಗೆ ಬಿದ್ದ ರೈತ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಆ ದಲ್ಲಾಳಿ ಹೇಳಿದ ಕವಡೆ ಕಾಸಿನ ಬೆಲೆಗೆ ತನ್ನ ಬಂಗಾರದಂತಹ ಬೆಳೆಯನ್ನು ಮಾರಿ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುತ್ತಾನೆ.
ಕಮಿಷನ್, ಹಮಾಲಿ ಮತ್ತು ಸಾಗಾಣಿಕೆ ವೆಚ್ಚ:
ರೈತನಿಗೆ ಬೆಲೆ ಸಿಗುವುದೇ ಕಡಿಮೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಏಜೆಂಟನ ಕಮಿಷನ್ (ಶೇಕಡಾ 5 ರಿಂದ 10 ರವರೆಗೆ), ಲಾರಿ ಬಾಡಿಗೆ, ಚೀಲ ಇಳಿಸಿದ ಹಮಾಲಿ ಕೂಲಿ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಶುಲ್ಕ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ರೈತನ ಬಿಲ್ನಲ್ಲೇ ಕತ್ತರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಟೊಮೆಟೊ, ಈರುಳ್ಳಿ ಬೆಲೆ ಕುಸಿದಾಗ, ಈ ಎಲ್ಲಾ ಖರ್ಚು ತೆಗೆದು ರೈತನ ಕೈಗೆ ಕೇವಲ 10 ರೂಪಾಯಿಯ ಚೆಕ್ ಕೊಟ್ಟ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಮುಂದಿವೆ.
ಕೃತಕ ಅಭಾವ ಮತ್ತು ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ರಹಸ್ಯ
ರೈತ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ತನ್ನ ಬೆಳೆಯನ್ನು ತಂದಾಗ ಬೆಲೆ ವಿಪರೀತ ಕಡಿಮೆಯಿರುತ್ತದೆ. ರೈತ ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಮಾರಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಈ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ದಲ್ಲಾಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಗಟು ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಆ ಬೆಳೆಯನ್ನು ಬೃಹತ್ ಉಗ್ರಾಣಗಳಲ್ಲಿ (ಶೀತಲಿಕರಣ ಘಟಕ) ಅಡಗಿಸಿಡುತ್ತಾರೆ. ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಬೆಳೆಯ ಕೊರತೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದಾಗ (ಕೃತಕ ಅಭಾವ), ದಿಢೀರನೆ ಅದರ ಬೆಲೆ ಮೂರರಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.
ಆಗ ಉಗ್ರಾಣದಿಂದ ಮಾಲು ಹೊರಬರುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ ಮಾರಿ ರೈತ ಬೀದಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ, ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಬೆಲೆ ಕೊಟ್ಟು ಗ್ರಾಹಕ ಜೇಬು ಖಾಲಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ದಲ್ಲಾಳಿ ಮಾತ್ರ ಯಾವುದೇ ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಹಣ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ದಲ್ಲಾಳಿಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ರೈತರು ಹೊರಬರುವುದು ಹೇಗೆ?
ಈ ಶೋಷಣೆಯ ಜಾಲದಿಂದ ರೈತರು ಮುಕ್ತರಾಗಬೇಕಾದರೆ, ರೈತ ಕೇವಲ ಉತ್ಪಾದಕನಾಗದೆ ತಾನೇ ಸ್ವತಃ ವ್ಯಾಪಾರಿಯಾಗಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೆ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಅತಿ ಮುಖ್ಯ:
ರೈತ ಉತ್ಪಾದಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ (ಎಫ್.ಪಿ.ಒ) ಸ್ಥಾಪನೆ
ಒಬ್ಬ ರೈತನಾಗಿ ದಲ್ಲಾಳಿಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ಆದರೆ ಒಂದು ಊರಿನ 100 ರೈತರು ಸೇರಿ ಒಂದು ಗುಂಪು ಅಥವಾ 'ರೈತ ಉತ್ಪಾದಕ ಸಂಸ್ಥೆ' ರಚಿಸಿಕೊಂಡರೆ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಟನ್ ಬೆಳೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಬೃಹತ್ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ರಫ್ತುದಾರರಿಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಬಹುದು. ಇದರಿಂದ ದಲ್ಲಾಳಿಗಳ ಕಾಟ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಲಾಭ ನೇರವಾಗಿ ರೈತರ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.
ಇ-ನ್ಯಾಮ್ (ಡಿಜಿಟಲ್ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ) ಬಳಕೆ
ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕೃಷಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ (ಇ-ನ್ಯಾಮ್) ಪೋರ್ಟಲ್ ಅನ್ನು ರೈತರು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ನೀವು ಕುಳಿತ ಜಾಗದಿಂದಲೇ ದೇಶದ ಯಾವುದೇ ಮೂಲೆಯ ವ್ಯಾಪಾರಿಗೆ, ಉತ್ತಮ ಬೆಲೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ಬೆಳೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಆನ್ಲೈನ್ ಹರಾಜು ಮೂಲಕ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಬಹುದು. ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಡಿಜಿಟಲ್ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ಮೋಸಕ್ಕೆ ಜಾಗವಿಲ್ಲ.
ಮೌಲ್ಯವರ್ಧನೆ (ಪ್ರಾಡಕ್ಟ್ ಪ್ರೊಸೆಸಿಂಗ್)
ರೈತರು ಕಚ್ಚಾ ಮಾಲನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾರುವ ಬದಲು, ಅದನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ; ಟೊಮೆಟೊಗೆ ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲದಾಗ ಅದನ್ನು ಟೊಮೆಟೊ ಕೆಚಪ್ ಅಥವಾ ಪೇಸ್ಟ್ ಮಾಡುವುದು, ಶೇಂಗಾ ಬೆಲೆ ಕುಸಿದಾಗ ಅದನ್ನು ಎಣ್ಣೆ ಮಾಡಿ ಮಾರುವುದು, ಮೆಣಸಿನಕಾಯಿಯನ್ನು ಪುಡಿ ಮಾಡಿ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಮಾಡುವುದು. ಇದರಿಂದ ಬೆಳೆ ಕೆಡುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಲಾಭ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ನೇರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹಕ ಸಂಪರ್ಕ
ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಾದ ವಾಟ್ಸಾಪ್, ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಮೂಲಕ ರೈತರು ನೇರವಾಗಿ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ, ಹೋಟೆಲ್ಗಳಿಗೆ ತರಕಾರಿ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ 'ರೈತ ಮಿತ್ರ' ದಂತಹ ವೇದಿಕೆಗಳು ಕೂಡ ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ರೈತರಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಿವೆ. ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳಿಲ್ಲದೆ ರೈತನೇ ನೇರವಾಗಿ ಗ್ರಾಹಕನಿಗೆ ತಲುಪಿದರೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಆರ್ಥಿಕ ಲಾಭವಾಗುತ್ತದೆ.
ಸರ್ಕಾರದ ಪಾತ್ರ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳು
ಕೇವಲ ರೈತರು ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡರೆ ಸಾಲದು, ಸರ್ಕಾರವೂ ಕಠಿಣ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಬೇಕು.
ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾದ ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಯನ್ನು (ಎಂ.ಎಸ್.ಪಿ) ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಆ ಬೆಲೆಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ ಯಾರೂ ಖರೀದಿಸದಂತೆ ಕಾನೂನು ತರಬೇಕು.
ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ತೂಕದ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ತಪಾಸಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಮೋಸ ಮಾಡುವ ದಲ್ಲಾಳಿಗಳ ಲೈಸೆನ್ಸ್ ರದ್ದುಪಡಿಸಿ ಜೈಲಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುವ ಕಠಿಣ ಕ್ರಮಗಳು ಜಾರಿಯಾಗಬೇಕು.
ಪ್ರತಿ ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯತಿ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ವತಿಯಿಂದಲೇ ಶೀತಲಿಕರಣ ಘಟಕಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲದಾಗ ರೈತ ತನ್ನ ಬೆಳೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ದಾಸ್ತಾನು ಮಾಡಬಹುದು.
ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ ರೈತನ ಉದ್ಧಾರ
ರೈತ ಬಾಂಧವರೇ, ನಾವು ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಬೇಯುತ್ತಾ, ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಹಗಲಿರುಳು ದುಡಿಯುವುದು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಉಜ್ವಲ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಬೆವರಿನ ಪ್ರತಿ ಹನಿಯೂ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳ ಪಾಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ನಾವು ಬೆಳೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ತೋರುವ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು, ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲೂ ತೋರಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಈಗ ಒದಗಿ ಬಂದಿದೆ. ದಲ್ಲಾಳಿಗಳ ಸಾಲದ ಆಸೆಗೆ ಕಟ್ಟುಬೀಳದೆ, ರೈತರು ಒಗ್ಗೂಡಿ ನೇರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಕೃಷಿ ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯ.
ಅನ್ನದಾತನ ಈ ಶೋಷಣೆಯ ಕರಾಳ ಸತ್ಯವನ್ನು ಇಡೀ ನಾಡಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಶೇರ್ ಮಾಡಿ. ದಲ್ಲಾಳಿಗಳ ಮೋಸದ ಬಗ್ಗೆ ನೀವೇನಾದರೂ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದರೆ, ಆ ಕಹಿಸತ್ಯವನ್ನು ಕೆಳಗಿನ ಕಮೆಂಟ್ ಬಾಕ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ. ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಇಂತಹ ನೈಜ ಮತ್ತು ಆಳವಾದ ಮಾಹಿತಿಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರತಿದಿನ 'ರೈತ ಮಿತ್ರ' ವೆಬ್ಸೈಟ್ಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ.
ರೈತನ ಬೆವರಿಗೆ ತಕ್ಕ ಬೆಲೆ ಸಿಗುವ ದಿನ ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಬರಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸೋಣ.
ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳು
ಕಾಮೆಂಟ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ